
Πόσο εμπιστεύεστε τα προϊόντα που σας "πασάρουν";
Η υπόθεση με το επιμολυσμένο ηλιέλαιο ταλανίζει επί δύο εβδομάδες Ελλάδα και Ευρώπη χωρίς ουδείς να μπορεί να απαντήσει με ακρίβεια ούτε πόσες ποσότητες έχει εξάγει η ουκρανική κυβέρνηση, ούτε πόσες απ' αυτές έχουν εισαχθεί στην Ελλάδα, αλλά και ούτε ποια προϊόντα ευρείας κατανάλωσης έχουν σαν βάση το ηλιέλαιο, στο οποίο ενδεχομένως να έχει χρησιμοποιηθεί το ΜΗ κανονικό προϊόν (και όχι ακατάλληλο), όπως επιμένει να λέει ο υπουργός Ανάπτυξης.
Ακόμα μία περίπτωση που αποδεικνύει περίτρανα την αδυναμία του συστήματος ελέγχων των τροφίμων όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και στην Ευρώπη, αφού όπως αποδείχθηκε, κάποιοι ασυνείδητοι διοχέτευσαν στην αγορά τόνους επιμολυσμένου ηλιέλαιου χωρίς κανείς να πάρει χαμπάρι.
Στην Ελλάδα οι έλεγχοι στα τρόφιμα περιορίζονται στους απολύτως απαραίτητους, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις δε γίνονται σχεδόν καθόλου λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού και εργαστηρίων, εμπλοκής πολλών αρμοδίων, αλλά και λόγω του ότι μία σειρά ελέγχων που αφορούν στα τρόφιμα "κοστίζουν ακριβά".
Πόσο ασφαλής νιώθετε ως καταναλωτής; Εμπιστεύεστε τα προϊόντα που αγοράζετε; Σας καθησυχάζουν οι διαβεβαιώσεις των υπευθύνων ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία;
Χρονικό διατροφικών σκανδάλων (πηγή: Καθημερινή)
• 1981: Τοξικό λάδι σε ισπανικά σπορέλαια.
• 1985: Αντιψυκτικό σε αυστριακά και μεθανόλη σε ιταλικά κρασιά.
• 1986: Σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών.
• 1989: Σαλμονέλα σε βρετανικά αυγά.
• 1990: Καρκινογόνα στοιχεία στα νερά "Περιέ"
• 1996: Κολοβακτηρίδιο σε κρέατα στη Σκωτία.
• 1999: Ανίχνευση διοξινών σε κοτόπουλα από το Βέλγιο.
• 2000: Νέα έξαρση της νόσου της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας στα βοοειδή της Ευρώπης.
• 2001: Αυστριακοί και Γερμανοί κτηνοτρόφοι χορηγούσαν απαγορευμένα αντιβιοτικά, αντιμικροβιακά και ορμόνες σε χοίρους, με στόχο την ταχύτερη ανάπτυξη των ζώων.
• 2005: Η ΦΑΓΕ απέσυρε 350.000 γιαούρτια με "επιφανειακή μούχλα".
• 2006: Μολυσμένες ζωοτροφές εντοπίστηκαν στο Bέλγιο.
πηγή: ΣΚΑΪ
1 σχόλιο:
Ναι, είναι αλήθεια ότι οι κρατικοί έλεγχοι δεν είναι αρκετοί. Έχω πλέον την εντύπωση ότι η ασφάλεια του τροφίμου εξαρτάται στο μεγαλύτερο βαθμό από την πρόθεση του επιχειρηματία-παραγωγού. Δηλαδή, από το πόσο αποφασισμενος είναι ο επιχειρηματίας να παράγει ασφαλές προϊόν. Οι λόγοι μπορούν να είναι διάφοροι πχ να θεωρεί την ασφάλεια του τροφίμου ως μέρος της καλής εικονας του προϊόντος, ανταγωνιστικό πλεονεκτημα , ευσυνειδησία(σπάνιο;) κ.α.
Δυστυχώς υπάρχουν άλλοι λόγοι -κυρίως το οικονομικό κόστος- που αποθαρρύνουν τα άτομα να μεριμνήσουν για την ασφάλεια του προϊόντος όσο θα έπρεπε.
Ενώ στην Ελλάδα έχουμε σχετικούς νόμους και κανονισμούς για την ασφάλεια των τροφίμων (για όσους ξέρουν ΙSO 22 000) αυτοί οι κανονισμοί δεν εφαρμόζονται πλήρως.
Το θέμα είναι οτι δεν μπορούμε να ευελπιστούμε οτι ο επιχειρηματίας θα φροντίσει για την ασφαλεια των προϊόντων, ειδικά των τροφίμων. Το κράτος πρέπει κάποια στγμή να παρει ενεργό ρόλο, με τακτικούς και κυρίως σωστούς ελέγχους, για να προστατεύσει τον καταναλωτή
Δημοσίευση σχολίου